Dag 12: Texel here we are
18 augustus 2016 - De Cocksdorp, Nederland
Uiteindelijk gisteren s' morgens vroeg op weg gegaan richting Texel. Rond een uur of 11 reden we Nederland weer in en om 12:30 uur op de afsluitdijk (waar ik dus nog nooit geweest was). Om iets over een kwamen we bij de boot aan, waar zich inmiddels een beste rij had gevormd. Voetje voor voetje gingen we vooruit, en al snel was duidelijk dat we de boot van 13:30 niet gingen halen. We hoopten op die van een half uur later, maar echt snel ging het niet. Uiteindelijk konden we om 13:58 een kaartje kopen en konden we daarna met vol gas de boot op scheuren. We hadden geen minuut later moeten zijn of we hadden niet meer meegekund, en we waren dan ook de allerlaatste op de boot.

Met een 20 minuten ben je ook al aan de overkant, en op het eiland moesten we nog 20 km rijden. De stemming zat er inmiddels goed in, en we hoorde de hele tijd: " We komen eraan Texel". Al vrij snel bij de camping aangekomen, en daar een mooie grote plek gekregen (hebben we dan ook goed voor betaald). De zon scheen en de hepies waren op in de speeltuin aan het spelen. Pappie en mammie hebben zich vol overgave op de caravan en voortent gestort, en na zo'n 2 uur en een paar zonnesteken later stond die dan eindelijk. De kinderen hadden inmiddels de kinderen van de overburen ontdekt dus daar hadden we echt geen kind meer aan. Rond 6 uur zaten we dan volledig uitgeblust met een drankje in de hand tevreden voor de tent. De hepies daarna nog even snel gedouched terwijl ik de resten van de avond ervoor opwarmde (wat trouwens echt verrukkelijk was).

De kids mooi optijd naar bed, waarna wij heerlijk buiten hebben gezet. Beetje fris maar zowaar zonder een enkele mug. Dat is ook wel even genieten hoor moet ik je zeggen. De volgende ochtend heeft Pieter nog even wat boodschappen gedaan en hebben we de rotzooi bij elkaar gezocht voor het strand. NOg een een broodje in de zon maar nog wel met een vestje aan. Daarna weer met de bolderkar etc richting strand, wat hier ook op loopafstand zit. De hepies wilde met de fiets, maar dat bleek uiteindelijk geen handige keuze. het eerste stuk is mooi over de camping, maar daarna dwars door de duinen en het losse zand. Al hijgend kwamen paps en de kids dan eindelijk op het strand aan (ik liep constant van de een naar de ander voor een zetje in de rug en wat morele ondersteuning, ook heel belangrijk).

Op het strand was het wat fris, maar wel prachtig. Bijna niemand te zien en met een uitzicht op Vlieland. Heerlijk in de zon gelegen, en de kindjes vermaken zich eigenlijk altijd prima zo op het strand. Ze konden nu niet bij de zee, want die is vrij ruw op dit punt, maar een beetje in de duinen klooien is ook heel leuk. Zeker als er een kuil gegraven wordt, waarin ze dan stiekem kunnen plassen (want reken maar dat ze dat een paar keer moeten). Aan het eind van de middag weer naar de camping waar we nog fietsen hebben gehuurd. Daarna hop de douche in en weer op de fiets richting strandtent.

Die was dus volledig afgeladen, en gelukkig hadden we vrij snel een tafeltje. Heerlijk in de avondzon genoten van een drankje en echt heerlijk gegeten. Kost een paar centen, maar was wel echt heel erg lekker. En Storm en Siri hadden een pannekoek waar ze heel erg blij mee waren. Inmiddels ligt de familie in bed, en zitten wij buiten. Ik zie in de verte de vuurtoren schijnen en de zon gaat langzaam onder.

Lekker genieten zo op de camping. Die is trouwens echt heel erg goed. De toiletten en douches zijn heel mooi en schoon en alles is gewoon goed afgewerkt en verzorgd. Toch wel een verschil hoor met dat Oost Duitste gebeuren wat we op Rugen hadden. Morgen nog een dag naar het strand, om de dagen erna wat andere dingen te gaan doen. Je kan lammetjes knuffelen, naar de zeehondenopvang, het strandjutters museum en een dagje Vlieland. Kortom, genoeg te doen hier.

Dus lekker genieten en banjeren door het zand.
wij gaan nu slapen, morgen voor oma vroeg op en een lange reis.
Groetjes en ik duim voor de hele week mooi weer
Boven dat alles schijnt zon. Kortom de eilanden zoals wij ze kennen.
Als altijd een kus voor het onverslaanbare duo en jullie, uiteraard,
Paps en mams.
PS
Mocht je bij toeval in Den Hoorn terecht komen; kijk naar een paars pand, Het Kompas in de Herenstraat, voor een kop koffie of een pilsje en zeg dat je een dochter en schoonzoon van Thom Olink bent en groet Willem en Els.