Dag 14: strand en zeehonden

Gistermorgen werden we wakker en het was buiten strak blauw en de temperatuur was al lekker. Dus zo het strandtenue in, de rotzooi klaarmaken en de koelbox gevuld mee. Als eerste waren we op een volledig leeg strand, geweldig mooi. Dezelfde plek als de dag ervoor uitgekozen, want die enorme kuil was toch wel heel erg leuk. In de ochtendzon een broodje gegeten en genoten van de rust. Daarna met de hepies lekker langs het water gelopen op zoek naar schelpen en andere interessante dingen. Zij vinden het prachtig en ik moet zeggen dat ik daar toch ook wel heel erg van geniet.

  
De hele dag bleef het eigenlijk wel heel erg rustig en pas zo rond een uur of 2 werd het langszaam aan bewolkt. Maar goed, ook met een vestje aan is het nog heerlijk toefen op het strand, dus pas rond een uur of 4 richting de camping. Daar lekker gedouched met de hele familie in de familiedouche om daarna fris en fruitig richting het restaurant te gaan. Dat zit hier vooraan bij de camping dus met 3 minuten ben je er.  Daar een tafel bij de kinderhoek uitgekozen, waar de hepies als gekken indoken. Onder het genot van een drankje en met een hoofd als een boei heerlijk gezeten met z'n tweeen. Wel ok gegeten, maar was niet zo lekker als de dag ervoor. Na het eten in de lichte regen naar de caravan gelopen, en daar de kids op bed gelegd. Wij hebben daarna in de tent nog even zitten kletsen en zitten lezen, om vervolgens ook redelijk op tijd op bed te liggen.

Vandaag stond Ecomare op de agenda. Dit is de zeehondenopvang maar ook meteen een aquarium, een tentoonstelling en ze hebben zeehonden en bruinvissen die er vaste bewoners zijn. We waren net optijd voor het voeren van de zeehonden, dus dat wel wel heel leuk op te zien. Daarna naar de opvang gelopen waar dan van die hele kleine zeehondjes in van die kale kleine hokjes zitten. Het wordt gedaan voor een goed doel, maar het ziet er eigenlijk wel heel erg sneu uit. De hepies vonden het in ieder geval prachtig en waren diep onder de indruk. Daarna de rest van het hele gebeuren langsgelopen om te eindigen bij de walviskamer. Hier hangen de skeletten van meerdere dieren die zijn aangespoeld, waaronder die van een potvis. Onze zoon heeft met de grootste interesse alles staan te bekijken, terwijl juffrouw Jannie op alle mogelijk knopjes heeft gedrukt waar dan een geluidje achter zit. 

  
Na dit avontuur nog even snel langs de Jumbo voor een boodschap en weer terug naar de camping. Daar mochten ze nog een skelter huren waar ze dan ook als gekken mee over de camping racen. Het waait inmiddels behoorlijk en de tent van de overburen was al geknakt. Wij hebben als enige van ons veldje buiten gezeten om te barbecuen, de rest zat veilig binnen. De kindjes hebben na het eten nog gespeeld met een van de kinderen hier van het veldje, en racen met een rotgang voorbij. Terwijl paps de afwas deed, heb ik de bedden allemaal verschoont om daarna de hepies op bed te gooien. 

Het is eigenlijk wel heel schattig als je ze samen hoort in bed, want ze gieren het uit. Ze zijn slap van het lachen om dingen die wij niet snappen. Alhoewel, het gaat ook wel vaak over scheten en dat soort dingen, vooral die kleine vindt dat prachtig. Pas toen we dreigde de skelters weer terug te brengen (en dan meerdere keren) werd het eindelijk rustig, en nu liggen ze in diepe rust te snurken. De wind leek te gaan liggen in de loop van de avond, maar hij is nu weer goed aan het aansterken. Af en toe zie je de voortent goed heen en weer gaan, en hopen we maar dat alles blijft staan vannacht. Alles is nog verstevigd vanmiddag, maar ja, we staan op een vrij open veld waar de wind vrij spel heeft. Kortom op hoop van zegen.