Dag 4: Rugen en Dinoland

Gisteren met de hepies naar Dinoland geweest. Zit hier 10 minuten vandaan, dus ideaal. Het park bleek te bestaan uit een lange route door het bos langs allerlei grote en kleine dino's. Sommige zelfs met geluid en beweging. In het begin in de stromende regen, maar later met een lekker zonnetje. De kindjes en dan vooral Storm vonden het prachtig, en rende de hele tijd vooruit. Na de hele route was er nog een enorme zandbak waar ze dinobotten konden uitgraven, dus dat vonden ze helemaal geweldig. Daarna nog een lekkere bockworst met een broodje om de dag compleet te maken (langzaam voelen wij ons ook echt Duitsers met al die worst en bier).

  
Daarna op de camping hebben wij even heerlijke op onze strandstoelen een boekje gelezen. De kindjes hebben heel lief gespeeld samen en dat is dan ook wel echt even genieten hoor. Op een gegeven moment zelfs nog even buiten in de zon, heerlijk. 'S Avonds heb ik eten gekookt dat dankbaar is opgegeten. Blijkbaar waren ze erg toe aan een bordje pasta, want ik heb wel 10x gehoord, lekker gekookt mamma.  

Voor de verandering gingen ze eens vrij snel slapen, en hebben wij in de voortent heerlijk een boek zitten lezen. Je zou bijna niet meer weten hoe het moest, en het nadeel is dat we inmiddels allebei diep in een boek zitten en het verder willen lezen (wat helaas alleen op spaarzame momenten kan).

Vannacht heeft de caravan denk ik voor het eerst zwemles gehad. Jeetje mina wat heeft het geregend, niet normaal. Pieter heeft tot 3x toe de voortent (moeten) inspecteren, maar gelukkig heeft alles het overleefd. Ook vanmorgen regenende het nog als een gek, om ineens om te slaan in eigenlijk wel heel lekker weer. We zijn dan ook naar een nationaal park in de buurt te rijden.

Daar aangekomen was het duidelijk een van de toeristische trekpleisters want de bockworsten en souvenirs werden veelal aangeboden. We hebben de auto geparkeerd en hebben een wandeling gemaakt van zo'n 3 km. Normaalgesproken moet je dat in zo'n 40 minuten kunnen doen, maar in ons geval wat langer. De hepies lopen al niet zo snel, en moeten over elke boomstam lopen, over de heuvels heen rennen en dat schiet niet zo op. De wandeling was wel even heel leuk op te doen, en het eindpunt was de Koningsstuhle. Dit is een soort uitkijkpunt waar je een mooi uitzicht hebt over de krijtrotsen waar dit eiland om bekend staat. Normaalgesproken zou je ook met een trap naar het strand kunnen, maar dat was nu afgesloten. 

Het uitzicht was inderdaad mooi, al zie je maar een heel klein stuk. We hebben hier ook nog wat gegeten, terwijl de hepies konden spelen in de speeltuin. Daarna weer terug, want de hele wandeling moest ook weer teruggemaakt worden. Ze waren al gepikeerd, omdat ze zagen dat je er ook met de auto of pendelbus kon komen, en het was hen ook totaal niet duidelijk waarom wij dan zonodig moesten lopen. Maar goed, na 4 valpartijen, 6 huilpartijen en wat geklaag later, kwamen we weer aan bij de auto.

Op de terugweg even getankt, en toen we weer op de weg naar de camping zaten kwamen we bij een groot ongeluk dat net gebeurd was. Er stond een auto dwars over de straat, en er lag er nog een in de greppel. De weg was afgesloten, en aangezien dit de enige weg is naar de camping konden we niet verder. We besloten af te slaan naar een plaatsje om daar wat te drinken en te wachten tot het over was. Helaas daarna te snel besloten het weer te proberen, want uiteindelijk hebben we nog een uur daar moeten wachten. Wel hadden we uitzicht op de traumahelicopter, brandweer auto's en ziekenwagens. Vreselijk als je er aan denkt, maar wel indrukwekkend op te zien.

GEvolg is dat we pas om 19:00 op de camping waren, waar we een hamburger hebben gekocht. Die wordt in rap tempo door de hepies verorberd, daar draaien ze hun hand niet meer voor om. Inmiddels liggen ze in bed, en is het ook al vrij rustig. Wij zitten in de voortent met een boekje en een drankje. Ha, we zijn hartstikke burgerlijk, en eigenlijk is dat best wel lekker :)