Dag 1,2 en 3

Nou de reis was al spannend voordat we begonnen. Toen Pieter op vrijdag online wilde inchecken kreeg hij bericht dat we over een half uur moesten boarden.......Ehm sorry? We vlogen toch op zaterdag?

Goed een paar gierende hartkleppen allebei waarna PIeter meteen de reisorganisatie belde. Die schrokken ook wel even en gingen een en ander uitzoeken. Uiteindelijk bleek dat ze zonder iemand dit mee te delen de vlucht met een dag hadden vervroegd. Omdat dit natuurlijk heel vreemd en onacceptabel is, werden we omgeboekt naar een andere vlucht op zaterdag. DIt keer een directe, dus die Cruijff had toch gelijk, ieder nadeel heeft z’n voordeel.

Goed op zaterdag konden we nu heerlijk rustig aan doen, en op ons gemak naar Schiphol. Daar ging eigenlijk ook alles heel soepel, ondanks de omboeking van de vlucht. Rond 14:45 konden we boarden en het duurde niet lang voordat hepie en hepie als volleerd reiziger met hun eigen nekkussen en koptelefoon klaarzaten voor het magische schermpje. De vlucht zelf ging heel soepel en ook de kindjes hebben zich goed gehouden. Eenmaal aangekomen in Vancouver ging het ook heel soepel. Alleen het wachten op de shuttle naar het hotel duurde even, maar goed we waren ook zo in het hotel.

Het hotel was simpel om het aardig te zeggen met een wat funky luchtje op de kamer. We zijn dan ook meteen weer naar buiten gegaan en hebben bij Subway’s een broodje gegeten. Nog even een biertje gekocht voor op de kamer, en hop richting hotel en naar bed. De familie was inmiddels goed gaar (logisch natuurlijk) dus die hebben uiteindelijk misschien 5 minuten gedonderd in bed om daarna comateus in slaap te vallen. Midden in de nacht zijn ze meerdere keren wakker geweest maar uiteindelijk hebben we tot een uur of 8:30 geslapen. We dachten lekker te gaan ontbijten beneden, maar dat is helaas iets wat ze hier niet echt doen. Dus een geroosterde boterham of bagel met boter en een yoghurtje was ons ontbijt. En oh ja, hele gore koffie, want dat kennen ze hier ook niet.

Om 11 uur konden we de camperverhuurder bellen, en die gaf aan dat we om 14:30 opgehaald zouden worden. Omdat we liever zo snel mogelijk die camper wilde ophalen vroegen we of het niet eerder kon. Dat kon wel maar dan moesten we zelf die kant op komen. Nou prima, dat regelen we wel. Dus we stonden om 11:45 bij de camperverhuurder :) 

Het inchecken ging vrij snel en na een uitleg konden we op pad. De camper is misschien iets kleiner dan vorige keer maar niet veel. Het is een prachtig ding met 2 slide outs, en heel veel ruimte. De hepies liggen boven in in hun eigen bedjes en wij hebben een mooi groot bed middenin. 

Goed eenmaal op  weg met het slagschip (het blijft onvoorstelbaar dat iedereen hier zomaar in weg mag rijden), hadden we navigatie ingesteld op Harrison Hot Springs. Onderweg hier naartoe hebben we boodschappen gedaan bij de Walmart en drank ingeslagen bij zo’n speciale drankwinkel. Een klein vermogen verder, en we konden weer op weg. Rond 17:15 kwamen we aan bij Harrison en moesten we nog een camping uitzoeken.  Uiteindelijk gekozen voor een camping in het Sasquatch National Park, in het bos en aan een meer. Een prachtig plekje waar we zelfs nog hout hebben kunnen kopen waarmee we een vuurtje konden stoken. En natuurlijk waar we ook marshmallows op hebben kunnen roosteren. Al met een al een lange maar geslaagde eerste dag met de camper.

Vandaag werd de familie uiteindelijk rond 9 uur wakker na een heerlijke nachtrust in een superstil bos. Omdat de voorzieningen op deze camping vrijwel nihil zijn, moeten we het doen met de tanden poetsen en wat water over het gezicht. Na een broodje en wat drinken gaan we onderweg, om eerst weer een deel terug te rijden van de route van gisteren. Bij Harrison wilde ik nog wel een foto maken. Het park waar we namelijk vannacht hadden geslapen heette Sasquatch park en dat is een bijnaam voor Bigfoot. Zoals jullie wellicht weten is Storm als de dood voor Bigfoot en wil hij er niks over horen. Rondom Harrison staan allemaal houten beelden van Bigfoot, en eentje ervan zit op een bankje. Ik vond het dus een heel leuk en goed idee om hiervan een foto te maken met Storm ernaast. Helaas vond mijn zoon het wat minder leuk, en riep: Maar mamma, je weet toch dat ik dit niks vindt..... Ach ik heb mijn voorpret gehad, en hij moet blij zijn dat we hem niet hebben verteld hoe het park heette toen we daar stonden. 

Eenmaal op de snelweg is het vol gas richting Vernon. De weg rijdt prima, en al snel zitten we tussen prachtige bergen en meren en rivieren. Omdat de afstand ons toch iets tegenvalt kiezen we ervoor om op de snelweg te blijven en om richting Kelowna te gaan (iets eerder dan Vernon). Ook moeten we nog een keer stoppen voor een broodje onderweg en daarna nogmaals voor de allerlaatste boodschappen. Rond 16 uur komen we aan bij de camping Bear Creek waar we zowaar de allerlaatste plek hebben. De camping ligt prachtig aan meer Okanawa en is ruim opgezet, en het weer is hier ineens prachtig tov de regen van gisteren. 

De kindjes hebben nog even heerlijk gespeeld in de speeltuin, en mammie heeft een pasta in elkaar gedraaid (altijd leuk camping eten). Nu liggen ze lachend en gierend boven in bed terwijl wij buiten zitten aan een drankje. Het staat hier buiten bijna blauw van alle firepitts die iedereen heeft aangestoken, maar ja dat hoort er ook bij. Wij doen m zo misschien ook nog wel even aan, maar dan moeten de kindjes al wel slapen, anders krijgen we ruzie :)